Ρυθμός και χορός.

Σε σύγκριση με τους άλλους Ευρωπαίους και τους Μεσογειακούς οι Ελληνες θα λέγαμε ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για την ποικιλία στο ρυθμό της χορευτικής μουσικής, και λιγότερο για τη μελωδία της. Γοητεύονται από τους ασύμμετρους ρυθμούς, για τούτο αφθονούν τα 5σημα, 7σημα και 9σημα μέτρα. Χρησιμοποιούν το νταούλι, ένα όργανο που δεν κρατάει απλώς το ρυθμό αλλά εξυψώνει σε ιδιαίτερη τέχνη τη ρυθμική διάσταση της μουσικής και την ξεκαθαρίζει δίνοντας σαφείς οδηγίες στο χορευτή. Η ταραμπούκα είναι πολύ πιο διαδεδομένη στη Μεσόγειο γιατί είναι εύχρηστη και γρήγορη, ενώ το ντέφι έχει τέτοια εξάπλωση που δεν αποτελεί ελληνική ιδιομορφία.